شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها شاعر به محبوب خود می‌گوید که اگر او خود را نشان دهد، زیبایی و خوبی او کم نخواهد شد و هیچ چیز از او کاسته نمی‌شود. او تأکید می‌کند که باید با آرامش و بدون ترس از قضاوت دیگران ظاهر شود و از زیبایی‌اش بهره‌مند شود. شاعر همچنین بیان می‌کند که حتی اگر محبوب به او بی‌محلی کند یا دلش را بشکند، باز هم عشق و محبتش به او تغییر نخواهد کرد. در نهایت، او به رقیب می‌گوید که به هیچ بهانه‌ای نمی‌توان محبوب را متهم کرد.
اگر تو رخ بنمایی ستم نخواهد شدز حسن و خوبی تو هیچ کم نخواهد شد
هوش مصنوعی: اگر تو زیبایی خود را نشان دهی، دیگر ظلمی در کار نیست و از زیبایی و خوبی تو هیچ کاسته نخواهد شد.
برون ز زلف تو یک حلقه هم نخواهد رفتکم از دهان تو یک ذره هم نخواهد شد
هوش مصنوعی: هیچ چیز از زیبایی و جاذبه زلف تو کم نمی‌شود و هیچ ذرهای از شیرینی کلام تو کمرنگ نخواهد شد.
گرم دو بوسه دهی جان دهم به شکرانهکرم ز خاطر اهل کرم نخواهد شد
هوش مصنوعی: اگر دو بوسه به تو بدهم، به خاطر مهربانیات جانم را قربانی میکنم، اما محبت و بزرگی اهل کرم هرگز فراموش نمی‌شود.
تو پاک باش و برون آی بی‌حجاب و مترسکسی به صید غزال حرم نخواهد شد
هوش مصنوعی: تو با قلبی پاک و آزاد به دنیا بیای و از خودت نترس، چرا که هیچ کس به سراغ تو نخواهد آمد و تو را به دردسر نخواهد انداخت.
اگر بر آن سری ای ماهرو که روز مراکنی سیاه به زلفت قسم، نخواهد شد
هوش مصنوعی: اگر تو با زیباییات که روزم را تاریک می‌کند، بر من خشم بگیری، قسم به موهایت، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد.
گرم زنی چو قلم بند بند، این سر منز بندگیت جدا یک قلم نخواهد شد
هوش مصنوعی: اگر تو به راحتی بر من تسلط پیدا کنی، سر من هرگز از بندگی تو جدا نخواهد شد.
رقیب گفت بهار از تو سیر شد، هیهاتبه حرف مفت، کسی متهم نخواهد شد
هوش مصنوعی: رقیب گفت که بهار از تو خسته شده است، اما من به این سخنان بیپایه اعتنایی نمیکنم؛ هیچکس به خاطر این حرفها مورد بازخواست قرار نخواهد گرفت.