شمارهٔ ۱۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی بهار و جذابیت‌های آن اشاره دارد. شاعر به بهار به عنوان نمادی از زیبایی پرده می‌کشد و از آن می‌خواهد که با طرزهای نو و جلوه‌های تازه خود، دل‌های مردم را برباید. او می‌گوید که بهار باید هر لحظه خود را آراسته و نو کند تا همگان را شگفت‌زده کند و از فریبندگی و جذابیت آن دل‌ها را می‌رباید. شاعر همچنین از نشاط و پویایی بهار سخن می‌گوید که هیچ‌گاه از حرکت و جذابیت بازنمی‌ایستد.
ای تازه بهار نغز و زیباییاندر خور دیدن و تماشایی
هوش مصنوعی: ای بهار زیبا و دلنشین، تو چقدر دلفریب و تماشایی هستی!
رضوان سر شاخ تازه پیرایدچون تو سر زلف تازه پیرایی
هوش مصنوعی: بهشت درختی را میکارد که از زیبایی و تازگی موهای تو الهام گرفته است.
هر دم به دگر طریقه و آیینرخسارهٔ خویشتن بیارایی
هوش مصنوعی: هر لحظه با روش و شیوهای تازه، چهرهی خود را زیبا کن.
تا آن که بدین طریقه‌های نودل از کف شیخ و شاب بربایی
هوش مصنوعی: تا زمانی که با روشهای جدید دل و احساسات افرادی مانند شیخ و جوانان را به دست آورده و از آنها بهرهبرداری کنی.
یک‌دم ز نشست‌وخاست نشکیبیوز فتنه گری دمی نیاسایی
هوش مصنوعی: هرگز از نشستن و برخاستن در فعالیتهای خود شکیبایی نداشته باش و از ایجاد فتنه و تحریک باز نایست.