شمارهٔ ۲ - کریم و لئیم
هوش مصنوعی: این شعر به این نکته اشاره دارد که ارزش واقعی چیزها به ذات آنهاست و نه به ظواهرشان. حتی اگر یک موجود بی‌ارزش (مثل خر) را با زر و سیم بپوشانیم، ارزش آن تغییر نمی‌کند. به همین ترتیب، گنج‌های قیمتی نیز به تنهایی ارزشمند نیستند اگر کسی که آنها را دارد (لییم) خود فاقد ارزش انسانی و اخلاقی باشد. بنابراین، ارزش واقعی در بخشندگی و نیکوکاری (کریم) نهفته است، نه در دارایی‌های مادی.
باشدکه پای سفله به گنجی فرو رودزان گنج، قیمتی نفزاید لئیم را
هوش مصنوعی: شاید پای شخص پست و بی‌ارزش به گنجی برسد، اما از آن گنج ارزشمندی برای فرد پست به وجود نخواهد آمد.
بی‌قیمت است گرچه به زر برکشی لئیمارزنده است اگر بفروشی کریم را
هوش مصنوعی: هرچند که میتوانی یک موجود پست را با طلا بفروشی، اما ارزشمندتر آن است که یک انسان نیکوکار را بفروشی.
هرگز بهای خر نفزاید به نزد عقلگر برنهی به خر طبق زرّ و سیم را
هوش مصنوعی: هرگز عقل ارزش خر را بالا نمیبرد، حتی اگر آن را با طلا و نقره بپوشانی.