قطعات
شمارهٔ ۱ - ترجمه یک شعرترکی
هرکرا دوست شدم دشمن جان گشت مرا
شمارهٔ ۲ - کریم و لئیم
باشدکه پای سفله به گنجی فرو رود
شمارهٔ ۳ - تاریخ وفات ایرج میرزا
سکته کرد و مُرد ایرج میرزا
شمارهٔ ۴ - در مرثیه و مادهٔ تاریخ فوت پدر
دریغ و درد که از کید فتنهٔ گردون
شمارهٔ ۵ - هشت شاعر در عرب و عجم
هشت تن در هشت معنی شهره‌اند اندر ادب
شمارهٔ ۶ - مادر ذوق و ادب
مادر باباشمل رفت از جهان
شمارهٔ ۷ - در هجو روزنامهٔ اصفهان و نامهٔ ناهید
گو، ز من باد سحرگه به صفاهانی زشت
شمارهٔ ۸
اگر مدار بهم نیست کار آتش و آب
شمارهٔ ۹ - قدرت روح
رفیقی داشتم بل اوستادی
شمارهٔ ۱۰ - شوری
هرکه او نغمهٔ شوری بنواخت
شمارهٔ ۱۱ - خانهٔ آخرت
بنده را جایگه دو داد خدای
شمارهٔ ۱۲ - انتخابات
دوش در انجمن رأی‌فروشان، یک‌تن
شمارهٔ ۱۳ - در وصف مجلهٔ فروغ تربیت
به باغ در، به مه دی خمیده خاربنی
شمارهٔ ۱۴ - کجاست؟
خارندگلبنان، چمنا پس گلت کجاست
شمارهٔ ۱۵ - براثر توقیف روزنامه نوبهار
پادشاها همی نگویی هیچ
شمارهٔ ۱۶ - فتنه بیدار شد
یارم از خوابگاه من برخاست
شمارهٔ ۱۷ - صفای هر چمن
خلیل‌زادهٔ آزاده‌ای که دیرگهیست
شمارهٔ ۱۸ - دختر ناکام
چه شد که نرگس مستش ز آبِ دیده تر است
شمارهٔ ۱۹ - بعد ازکناره گیری از وزارت
غداری و مکاری و زور از من دور است
شمارهٔ ۲۰ - در وصف دانا و جاهل
گرت اندر صفت جن و ملک هیچ شک است
شمارهٔ ۲۱ - در وصف جواهر لعل نهرو نخست‌وزیر فقید هند
ازجواهر،لعل‌خوش‌تر زان که همرنگ دل است
شمارهٔ ۲۲ - طاق نصرت
این که بینی در مقابل، نیست آن قوس قزح
شمارهٔ ۲۳ - در زندان
کردم عبور دی ز در شعبهٔ چهار
شمارهٔ ۲۴ - اخلاق
چشم بهی مدار از این بدسگال قوم
شمارهٔ ۲۵ - به یکی از مدیران جراید
ای مدیری که ز نوک قلمت
شمارهٔ ۲۶ - از یک غزل
گرم به خنجر بیداد خون بریزد دوست
شمارهٔ ۲۷ - به شاهزادهٔ نصرة الدوله
ای حضرت والا تو نه جنی نه فرشته
شمارهٔ ۲۸ - در زندان شهربانی
بگرفتم آفتابه که گیرم ره مبال
شمارهٔ ۲۹ - به منکر عشق
سختم عجب آید ز خلقت زن
شمارهٔ ۳۰ - صفاهان اگر نیست شیراز هست
جهادا فراموش کردی مرا
شمارهٔ ۳۱ - در دوران گرفتاری
بدتر ز دورویی به جهان منقصتی نیست
شمارهٔ ۳۲ - به مناسبت سقوط امپراتوری عثمانی
فغان که ترک مرا تیره گشت رومی روی
شمارهٔ ۳۳ - شکوه
فلان سفیه که بر فضل من نهاد انگشت
شمارهٔ ۳۴ - شوخ‌چشم پاریسی
دیشب آن شوخ‌چشم پاریسی
شمارهٔ ۳۵ - شعر و نظم
شعر دانی چیست؟ مرواریدی از دریای عقل
شمارهٔ ۳۶ - گل سرخ
دوش زندانبان بگشاد در و با من گفت
شمارهٔ ۳۷ - پروانه
آن شمع دل‌افروز من از خانهٔ من رفت
شمارهٔ ۳۸ - خطاب به شاه
هرکسی را به بر شاه جهان واسطه‌ایست
شمارهٔ ۳۹ - برف
ابری به خروش آمد چون قلزم مواج
شمارهٔ ۴۰ - آشوب بغداد
چو از گشت زمان آلمان و اتریش
شمارهٔ ۴۱ - لشکر منهزم
به کشتزار نگه کن که در برابر باد
شمارهٔ ۴۲ - ونیز
شد سیه‌پوش از غم مرگ صبا بدرالملوک
شمارهٔ ۴۳ - هدیهٔ دوست در زندان
حضرت سالار بهر مرغ گرفتار
شمارهٔ ۴۴ - قول و غزل
ادیب‌الممالک ز طبع شکرزا
شمارهٔ ۴۵ - پافشاری میخ
پافشاری و استقامت میخ
شمارهٔ ۴۶ - بدان و بگوی
سخن چو گویی سنجیده گوی در مجلس
شمارهٔ ۴۷ - ماده تاریخ مرگ صبا
صبا روزی که عصرش کرد سکته
شمارهٔ ۴۸
دل موری میازار ار چه خرد است
شمارهٔ ۴۹ - طلب آمرزش
عمری به باد رفت و به جا ماند این کتاب
شمارهٔ ۵۰ - قطعه
در خوردن بشر خاک از بس که حرص دارد
شمارهٔ ۵۱ - در هجو مردی کوسج و کچل
به پوز این مجیدک ریش گویی
شمارهٔ ۵۲ - غم وطن
نه هرکه درد دیار و غم وطن دارد
شمارهٔ ۵۳ - تاریخ وفات «مستغنی» دانشمند افغان
آه کامسال آسمان در خطهٔ افغان زمین
شمارهٔ ۵۴ - قطعهٔ هندی
بنگر برنج را که به چندین حقارتش
شمارهٔ ۵۵ - خیرات محمدی
در عهد شهنشه خردمند
شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ عشقی
وه که عشقی در صباح زندگی
شمارهٔ ۵۷ - قوهٔ برق و کهربا
سال‌ها در فرنگ می گفتند
شمارهٔ ۵۸ - در مذمت خاموش
خمش‌منشین و چون مردم سخنگوی
شمارهٔ ۵۹ - جای زحمت
بی‌زحمت و دردسر چه جاییست
شمارهٔ ۶۰ - بد مکن
بد نکند هیچ کس به مردم و هم نیز
شمارهٔ ۶۱ - جایزهٔ جواب دماوندیه
بگفتم چامه‌ای بهر دماوند
شمارهٔ ۶۲ - حسب حال
شه شبهه نمود درحق من
شمارهٔ ۶۳ - تاریخ بنای دبیرستان پهلوی در شهر بابل
در زمان پهلوی شاهنشه ایران، کزو
شمارهٔ ۶۴ - از یک مضمون عربی
چون همه درکینه با من چرخ نیلی‌رنگ شد
شمارهٔ ۶۵ - اشک غم
حسین دانش آن سرخیل ابرار
شمارهٔ ۶۶ - بهار و تیمورتاش
صدر اعظم حضرت تیمورتاش
شمارهٔ ۶۷ - صبر و ثبات
مرد باید که ز گشت فلک و اختر
شمارهٔ ۶۸ - به یادگار در دفتر یکی از دوستان نوشته شد
چه یادگار نویسم من اندرین دفتر
شمارهٔ ۶۹ - مطایبه
بهر بهار بازو و کون و کفل نماند
شمارهٔ ۷۰ - این هم نماند
نماند درد و درمان هم نماند
شمارهٔ ۷۱ - به مناسبت کوتاه کردن زنان گیسوان خود را
شنیدم در امریکا گروهی
شمارهٔ ۷۲ - در هجو یکی از زن‌های تهران
هر شب میان خانه افسر زن ...
شمارهٔ ۷۳ - نور مخفی
دانشوران غرب نمودند اختراع
شمارهٔ ۷۴ - خون ناحق!
باد صبا خوش است شهیدان رشت را
شمارهٔ ۷۵ - قطعه
آسمان با کسی وفا نکند
شمارهٔ ۷۶ - غول
بنگر آن غول راکز هول او
شمارهٔ ۷۷ - از ما چه می‌خواهند؟
به حیرتم که اجانب ز ما چه می‌خواهند؟
شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخ
درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی
شمارهٔ ۷۹
بنگر بدان درخش که با قوت شمال
شمارهٔ ۸۰ - در مرگ پروین
نهفته روی به برگ اندرون گلی محجوب
شمارهٔ ۸۱ - لطیفه
مثقلی با من ز روی طنز گفت
شمارهٔ ۸۲ - جهد و کوشش
اهتمام و شوق اگر یاور شود
شمارهٔ ۸۳ - پند پدر
آن که کمتر شنید پند پدر
شمارهٔ ۸۴ - سنبل‌های هلندی
سنبل صد برگ رنگارنگ پنداری مگر
شمارهٔ ۸۵ - فیض شمال
ز البرز بزرگ در شمال ری
شمارهٔ ۸۶ - در ذم یکی ز عمال آستان قدس رضوی که بهار را در مشهد تکفیر کرده بود
ای جناب میرزا... از بهر چه
شمارهٔ ۸۷ - جواب تبریک شوریده به فرمانفرما
قطعهٔ شعر ز شوریده شنیدم که در آن
شمارهٔ ۸۸ - تربت سیدالشهدا(ع)
حبذا خاک روان‌بخش و زهی تربت پاک
شمارهٔ ۸۹ - تسلیت
خواجهٔ فرخ سیر محمد دانش
شمارهٔ ۹۰ - زبان مادر
والدین ار به روی فرزندان
شمارهٔ ۹۱ - ماده تاریخ بنای هنرستان دختران زردشتیان
به عهد شاه محمدرضا که بر سر او
شمارهٔ ۹۲ - بهترین دوست کتابست
رنج و زحمت طلبی، باش معاشر با خلق
شمارهٔ ۹۳
برکش مراکه گوهر شمشیر آبدار
شمارهٔ ۹۴ - در هجو «بهاء» نامی گفته شده
بشنید بها شعر دل‌افزای بهار
شمارهٔ ۹۵ - مشت پس از جنگ
چون خصم قوی گشت از او دست نگهدار
شمارهٔ ۹۶ - ای دختر
تکیه منمای به حسن و به جمال ای دختر
شمارهٔ ۹۷ - شوخ فارسی
مژه از سر نیزهٔ فوج بهادر تیزتر
شمارهٔ ۹۸
میوه به صفاهان در و رامش به ری اندر
شمارهٔ ۹۹ - در خواب گفته است
دو علم است معلوم نزد بشر
شمارهٔ ۱۰۰ - ثروت - زن - کردار
داشت شخصی از همه عالم سه دوست
شمارهٔ ۱۰۱ - در وصف بینش نامی که مژگانی سفید و چشمانی کم دید داشت
آن چشم سفیدی که بود چشمش کور
شمارهٔ ۱۰۲
غذای میر ندیدم ولی به گاه غذا
شمارهٔ ۱۰۳ - عجب غنا - ذل نیاز
یکی نصیحت آزادگان ز جان بپذیر
شمارهٔ ۱۰۴ - حکمت
خواجه برفت و خفت به خاک وتو ز ابلهی
شمارهٔ ۱۰۵ - دل خودکامه
کاش بودم زان کسان کاندر جهان
شمارهٔ ۱۰۶ - سر و ته یک کرباس
ای بزرگان به من جواب دهید
شمارهٔ ۱۰۷ - در وقعهٔ مهاجرت آزادی‌خوآهان به قم و شکستن دست بهار
فعل در راستی گواهم بس
شمارهٔ ۱۰۸ - مردمان لئیم
این ناکسان که کوس بزرگی همی زنند
شمارهٔ ۱۰۹ - مطلع عزل
ای نازدانه یار سر از مهر بازکش
شمارهٔ ۱۱۰ - منت از مردمان پست مکش
ای برادر ز بهر لذت نفس
شمارهٔ ۱۱۱ - یک تشبیه جالب
بنگر به گردن کج و چشمان احولش
شمارهٔ ۱۱۲ - در ذم حاجی ارزن فروش
گو، ز من بر حاجی ارزن فروش
شمارهٔ ۱۱۳ - حالت مردم دنیا
زین خداوندان گر یک تن بیتی گوید
شمارهٔ ۱۱۴ - دختر فقیر
دختری خرد بدیدم به گدایی مشغول
شمارهٔ ۱۱۵ - ضلال مبین
دیدم به بصره دخترکی اعجمی نسب
شمارهٔ ۱۱۶ - میرزا طاهر تنکابنی
ای دربغا میرزا طاهر که بود
شمارهٔ ۱۱۷ - بعد از هجرت قوام ا‌لسلطنه در
رفت از ایران قوام سلطنه زانک
شمارهٔ ۱۱۸ - قطعه در وصف وثوق الدوله
شاد باش ای وثوق دولت و دین
شمارهٔ ۱۱۹ - به قول خویش عمل کن
به هر سخن که شنیدی گمار دل زنهار
شمارهٔ ۱۲۰ - خدمت استاد
هرکه خواهدکه ادیبی کند از روی کتاب
شمارهٔ ۱۲۱ - در هجو پنیر و زیتون
حاجی قیطونی از زیتون بی معنای تو
شمارهٔ ۱۲۲ - قطعهٔ دیگر به همان مناسبت (خطاب به استاد جلال همایی)
همای فضیلت همایی که او را
شمارهٔ ۱۲۳ - قطعه (خطاب به استاد جلال همایی)
به گلگشت جنان گل می‌فرستم
شمارهٔ ۱۲۴ - گله از قوام‌السلطنه
من با تو حق صحبت دیرینه داشتم
شمارهٔ ۱۲۵ - وزیر بی پول
به صاحبقرانیه جزء وزیران
شمارهٔ ۱۲۶ - نسب‌نامه بهار
منت خدای را که من از نسل برمکم
شمارهٔ ۱۲۷ - زرین جوشنم
این شنیدم بینشا در بزم رندان گفته‌ای
شمارهٔ ۱۲۸
ز خوبرویان بر من همی گذشت ستم
شمارهٔ ۱۲۹ - ترجمه یکی از قطعات ژان ژاک روسو
چون سرابند سفلگان از دور
شمارهٔ ۱۳۰ - آش کشک
چندکار سخت و مشکل را برایت بشمرم
شمارهٔ ۱۳۱ - در پیشگاه آستان قدس رضوی
تبارک الله از این فرخ آستان که بود
شمارهٔ ۱۳۲ - بهشت بی‌احباب - در سویس هنگام معالجه گفته است
دیده‌ای کس درون خلد مقیم
شمارهٔ ۱۳۳
سودهٔ سیم همی پاشد بر دشت، نسیم
شمارهٔ ۱۳۴ - عز من قنع
گفتند فروتن شو تا زر به کف آری
شمارهٔ ۱۳۵ - تسلیت به سردار معزز حکمران بجنورد هنگامی که مادر او و مهرالسلطنه همسرش در یک زمان بدرود حیات گفتند
مگِری سردار، زان که گریه و زاری
شمارهٔ ۱۳۶ - گیو تاجر
گیو تاجر نموده این اوقات
شمارهٔ ۱۳۷ - قطعهٔ الحاقی در پاسخ فانی سمنانی
فانی، کز زادن چنو سخن آرای
شمارهٔ ۱۳۸ - در سوگ پدر
دربغ و دردکه ازکید چرخ و فتنه دهر
شمارهٔ ۱۳۹ - نالهٔ ملت
هست صوتی بس مهیب و خوفناک
شمارهٔ ۱۴۰ - سیاست
چون پیشه‌ای شدست سیاست به‌ملک ری
شمارهٔ ۱۴۱ - تاریخ موزه
در عهد شهنشاه جوانبخت رضا شاه
شمارهٔ ۱۴۲ - ابر و شفق
کربم و باذل ابری برآمد از بر کوه
شمارهٔ ۱۴۳ - در تحمل نکردن زور
دو رویه زیر نیش مار خفتن
شمارهٔ ۱۴۴ - وعدهٔ مادر
شنیده‌ام پسری را جنایتی افتاد
شمارهٔ ۱۴۵ - دین و وطن
زمانه کرد چو در بر شعار دین و وطن
شمارهٔ ۱۴۶ - دو نامهٔ منظو‌م (خطاب به حاجی حسین آقا ملک که از بهار کتابی خریده بود و ادای قیمت آن به درازا کشیده بود)
سر حلقهٔ صاحبدلان حسین
شمارهٔ ۱۴۷ - قطعهٔ دوم (خطاب به حاجی حسین آقا ملک که از بهار کتابی خریده بود و ادای قیمت آن به درازا کشیده بود)
سر دفتر آزادگان حسین
شمارهٔ ۱۴۸ - و نیز در هجو بها نامی
زین بیش بها مجوی آزردن من
شمارهٔ ۱۴۹ - مونس پدر
ای دختر خوب نازنین من
شمارهٔ ۱۵۰ - شکایت از بچه‌ها
فکر مرا سخت مشون کند
شمارهٔ ۱۵۱ - دریغ و آه امین
دریغ و درد که در عین نیکخواهی و مهر
شمارهٔ ۱۵۲ - تاریخ تونل راه لرستان
به عهد پهلوی شاه جوانبخت
شمارهٔ ۱۵۳ - در مرثیه و تاریخ فوت ملک‌الشعرا صبوری
گفتم به دل چرا طربت شد بدل به غم
شمارهٔ ۱۵۴ - نی و بلوط
با نی گفتا بلوط شرمت باد
شمارهٔ ۱۵۵ - در سفر استعلاجی سوییس گفته است
تا هست همی خوریم باده
شمارهٔ ۱۵۶ - در عزل ناصرالدین میرزا و نصب کامران میرزا به ایالت خراسان
از چاه عموی شه اگر جست خراسان
شمارهٔ ۱۵۷ - خطاب به محمدعلی شاه که قشون روس را به داخلهٔ کشور دعوت کرده بود
پادشاها نصیحتم شنو
شمارهٔ ۱۵۸ - بهار در خراسان
دلم از مردم ری سخت ملول است که نیست
شمارهٔ ۱۵۹ - در تهدید و تقاضا
ای فلک‌رتبه شریف‌السلطان
شمارهٔ ۱۶۰ - در وحدت وجود
چندین هزار آینه بینی پر از نقوش
شمارهٔ ۱۶۱ - حرکت جوهری
گفت صوفی تن بود زندان جان
شمارهٔ ۱۶۲ - انسان سازی
مرا درست به یاد اندرست عهد صبی
شمارهٔ ۱۶۳ - قطعهٔ کابوسیه
عدل کن عدل که گفتند حکیمان جهان
شمارهٔ ۱۶۴ - جواب روزنامه انگلیسی شرق نزدیک
گویند مرکز وطن ما بود خراب
شمارهٔ ۱۶۵ - آسمان پیما
ویحک ای مرغ آسمان پیمای
شمارهٔ ۱۶۶ - جواب به افسر
افسرا قطعهٔ تو را خواندم
شمارهٔ ۱۶۷ - شوخی در پارلمان
دوش گفتم به دست غیب وکیل
شمارهٔ ۱۶۸ - تازی - ترک - کسروی
ای تازی ترک معنوی از چه شدی
شمارهٔ ۱۶۹ - ترجمهٔ قطعه ای از محمد جریر طبری
گر هیچ دلم راز به یاران بگشودی
شمارهٔ ۱۷۰ - آرزوی محال
گر به آزادی زبان بودی
شمارهٔ ۱۷۱ - کار خرد و بزرگ
سینهٔ خویش کن فراخ و سترگ
شمارهٔ ۱۷۲ - به یکی از رقبای سیاسی
آقای جلیل بی‌جلالی و فری
شمارهٔ ۱۷۳ - سنجر و امیر معزی
شنیده‌ای تو که سنجر به عمد یا به خطا
شمارهٔ ۱۷۴ - تاریخ لغو امتیاز دارسی
مانده بود از امتیاز دارسی
شمارهٔ ۱۷۵ - تاریخ دبیرستان فردوسی مشهد
بنام ایزد که نو شد در جهان عنوان فردوسی
شمارهٔ ۱۷۶
خون سیاوش ریز در کف موسی
شمارهٔ ۱۷۷ - در سپاسگزاری
ابوسعید که اوراست اختر مسعود
شمارهٔ ۱۷۸ - در تقاضای دو اسب به عاریه
ای خواجه آزاده که مفتون توکشتند
شمارهٔ ۱۷۹ - در هجو کسی که بهار را حبس کرد
من و تو هر دو ای ...
شمارهٔ ۱۸۰ - شیر باش نه کژدم
تندی مکن که رشتهٔ چل ساله دوستی
شمارهٔ ۱۸۱ - در وصف محبس
سهمگین سمجی چو تاری مسکنی
شمارهٔ ۱۸۲ - تربیه طبیعی
غرٌنده و سهمناک و توفنده
شمارهٔ ۱۸۳ - جوابی به قطعه محمود فرخ
بهار قطعهٔ فرخ شنید و خرم گشت
شمارهٔ ۱۸۴
دوش آمد پی عیادت من
شمارهٔ ۱۸۵ - بهار شیروانی
به شهر شروان بُد شاعری بهار بنام
شمارهٔ ۱۸۶ - در جستجوی جوانی
سحرگه به راهی یکی پیر دیدم
شمارهٔ ۱۸۷ - بدبینی
نگر جز خوب صد درصد نبینی
شمارهٔ ۱۸۸ - لغز
آن خوبروی دلبر همچون سبیک زر
شمارهٔ ۱۸۹ - زینت مرد
زینت مرد به عقل است و هنر
شمارهٔ ۱۹۰ - نیکنامی
چون برکه‌های دشت عرب دان تو حال خلق