شمارهٔ ۳۹ - برف
هوش مصنوعی: در این شعر، ابر به شدت طوفانی می‌شود و بر روی زمین باران و برف می‌ریزد، به‌طوری که انگار آسمان در حال باریدن بر سر مردم است. این وضعیت باعث ترس و لرز شاعر می‌شود. او به یاد حلاج و وقایع معراج اشاره می‌کند و از تغییرات ناگهانی طبیعت و سردی هوا سخن می‌گوید. در انتها، شاعر به تفاوتی در حال و هوای طبیعت اشاره می‌کند، به طوری که برف بر روی درختان نشسته و منظره‌ای خاص ایجاد کرده است.
ابری به خروش آمد چون قلزم مواجبر روی زمین بیخت هزاران ورق عاج
هوش مصنوعی: ابری مثل دریا که به طغیان آمده، بر زمین بارید و هزاران تکه از برف را به همراه آورد.
گویا فلک امروز بریزد به سر خلقپس ماندهٔ آن شیر برنج شب معراج
هوش مصنوعی: به نظر میرسد امروز آسمان بر سر مردم ریخته است، گویا بازماندهای از شیر برنج شب معراج به آنها رسیده است.
حلاج شدست ابر و زند برف چو پنبهلرزان من ازین حادثه چون خایهٔ حلاج
هوش مصنوعی: ابرها به شکل حلاج درآمدهاند و برف مانند پنبه در حال لرزش است. من از این اتفاق مانند حال و روز حلاج، در تردید و ناآرامی هستم.
گویی که یکی سید، مندیل عوض کردزان برف فراوان که نشسته به سر کاج
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که شخصی مانند یک سید، دستمالش را به دلیل برف زیادی که بر روی درخت نشسته، عوض کرده است.