شمارهٔ ۱۹۰ - نیکنامی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیت ناپایدار زندگی اشاره می‌کند و تشبیهاتی از برکه‌های دشت عرب را به کار می‌برد که گاهی پر از آب و گاهی خالی هستند. او به این نکته اشاره می‌کند که زندگی همچون این برکه‌ها، در دوره‌ای پر از حیات و در دوره‌ای دیگر تهی می‌شود. همچنین، به inevitability مرگ و اینکه نمی‌توان از آن فرار کرد اشاره می‌کند، در کنار اهمیت خوشنامی و خوشبختی.
چون برکه‌های دشت عرب دان تو حال خلقگاهی ز آب پر شود و نوبتی تهی
هوش مصنوعی: آب و هوا و وضع زندگی مردم مانند برکه‌های بیابان است؛ گاهی پر از آب و نشاط هستند و گاهی خالی و بیحیات.
این برکهٔ حیات مسلم تهی شوداز آب زندگانی و از فر و فرهی
هوش مصنوعی: اگر این برکهٔ حیات خالی از آب زندگی و از زیباییها و مقامها باشد، دیگر هیچ ارزشی نخواهد داشت.
دیر است و زود مرگ نباشد از آن گریزفرخنده نیکنامی و خوشبخت آگهی
هوش مصنوعی: زمان زیادی گذشته و مرگ نمیتواند از شتاب آن بگریزد. زندگی خوشبخت و نام نیک، نیازمند آگاهی و هوشیاری است.