تناجی
ملک‌الشعرا بهار

شمارهٔ ۱۵۵ - در سفر استعلاجی سوییس گفته است

تا هست همی خوریم بادهچون‌نیست نمی‌خوربم باده
روزی که بهای می کم آیدآن روزکمی خوریم باده
ما از پی جلب اشتهایییا دفع غم‌، خوربم باده
ور جام به ماکند تعارفزیبا صنمی‌، خوریم باده