شمارهٔ ۱۴۰ - سیاست
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دشواریهای سیاست و حکومت در شهر ری اشاره میکند. او بیان میکند که ممکن است هیچ چیزی نتواند او را از این کار کنار بکشاند. حتی اگر از غذا و آب خود بگذارد، نگران این است که مانند مگسی که بر سر سفره میافتد، در شرایط نامساعدی قرار گیرد. او به نوعی از تلخی و ناامیدی نسبت به شرایط اجتماعی و سیاسی میپردازد و از بیتوجهی به مشکلات جامعه صحبت میکند.
چون پیشهای شدست سیاست بهملک ریشایدکه هیچ نارم ازین پیشه بر زبان
هوش مصنوعی: از آنجا که سیاست به کار و حرفهای در ملک ری تبدیل شده، امید دارم که هیچ سخنی از این حرفه بر زبان نیاورم.
از خوان و از خورش بکشم دست ناشتاچون اوفتد یکی مگس اندر میان خوان
هوش مصنوعی: وقتی مگسی در میان سفره بیفتد، دیگر از غذا و خوراک دست میکشم، حتی اگر گرسنه باشم.
از تشنگی بمیرد اگر شیر بنگردبر چشمهای که سگ زده است اندرو دهان
هوش مصنوعی: اگر کسی از تشنگی بمیرد، حتی دیدن شیر در چشمهای که سگ دهانش را در آن گذاشته است، او را سیراب نمیکند.