شمارهٔ ۱۴۴ - وعدهٔ مادر
هوش مصنوعی: در این شعر، داستان مادری نقل شده است که پسری بی‌گناه به اتهام جنایت محکوم به مرگ می‌شود. مادر از قاضی‌ها درخواست امان و کمک می‌کند، اما بی‌فایده است. او جهت نجات فرزندش تمامی دارایی‌اش را در رهن می‌گذارد و به او امید می‌دهد که از مرگ نجات خواهد یافت. در نهایت، فرزند در لحظه اعدام به دلیل وعده‌های مادر و آرزوهایش، به آرامی جان می‌دهد. مادر در طی این فرآیند با درد و غم فراوانی دست و پنجه نرم می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که وعده‌اش به فرزندش برای نجات او نتوانسته عملی شود. این داستان به بررسی احساسات عمیق مادری، بی‌عدالتی و چالش‌های قانون پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه فقرا در برابر ناملایمات زندگی ضعیف و آسیب‌پذیرترند.
شنیده‌ام پسری را جنایتی افتاداز اتفاق که شرحش نمی‌توان دادن
هوش مصنوعی: شنیده‌ام پسری به طور ناخواسته مرتکب عمل زشتی شده که نمی‌توان دربارهاش صحبت کرد.
قضات محکمه دادند حکم قتلش راکه رسم نیست به بیچارگان امان دادن
هوش مصنوعی: قضات دادگاه حکمی صادر کردند که او را به قتل برسانند، زیرا به نظرشان کمک کردن به افراد بیچاره و بیدفاع عادی نیست.
به‌دست و پای درافتاد مادرش که مگرتوان نجاتش از آن مرگ ناگهان دادن
هوش مصنوعی: مادرش با دلسوزی و desperation به دنبال نجات او از مرگ ناگهانی بود و هرچقدر که میتوانست تلاش میکرد.
بود علاقهٔ مادر به حالت فرزندحکایتی که محال است شرح آن دادن
هوش مصنوعی: علاقهی مادر به فرزندش وضعیتی است که توصیف آن غیرممکن است.
از آن که بود مقصر جوان و دشوار استرضا به فاجعهٔ مرگ نوجوان دادن
هوش مصنوعی: این بیان به این موضوع اشاره دارد که وقتی جوانی به اشتباهی دچار می‌شود، قبول کردن و راضی شدن به نتیجهی ناخوشایند مرگ او بسیار دشوار است. در واقع، این احساس را به تصویر میکشد که زندگی جوانان مهم و باارزش است و از دست دادن آنها به راحتی قابل تحمل نیست.
به صورتش دم تیغ آشنا نگشته جفاستگلوش را به دم تیغ خونفشان دادن
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره فردی اشاره دارد که هنوز توجه و آشنایی کافی با او پیدا نشده است. به نوعی بیان می‌کند که ظلم و بیتوجهی به این زیبایی، مانند ریختن خون به ناحق است. این تصویر به اوج درد و نادیده گرفتن ارزشها اشاره می‌کند.
بهار زندگیش ناشکفته حیف بودگلش به دست جفاکاری خزان دادن
هوش مصنوعی: زندگیاش در آستانهی شکوفایی بود و حیف که گلش را به دستان بیرحم خزان سپردند.
ولی دربغ که قانون حرام می‌دانستچنان شکار حلالی به رایگان دادن
هوش مصنوعی: اما در بغل کسی که میفهمید شکار حرام است، چطور می‌شود یک شکار حلال را به راحتی و بدون هیچ هزینهای تقدیم کرد.
بود شکستن قانون گناه و نیست گناهعزیز جانی در دست جان‌ستان دادن
هوش مصنوعی: شکستن قانون، خود گناه نیست و نمی‌توان گناهی دانست اگر جان عزیز کسی در دست کسی باشد و او جانش را به او بدهد.
فقیر بود زن و ناله‌اش نداشت اثرکجا به ناله توان سنگ را تکان دادن
هوش مصنوعی: زن بیپول و ضعيفی در حال ناله بود، اما صدای ناله‌اش تاثیری نداشت. چه جای ناله که بتواند سنگی را از جا بلند کند.
همه رسوم و قوانین نوشته بر فقراستبجز مراتب احسان و رسم نان دادن
هوش مصنوعی: تمام آداب و قوانین معمول برای فقرا تنظیم شده، جز مواردی مانند کمک کردن و دادن نان به آنها.
وسیله‌ای به ضمیر زن فقیرگذشتکه باید آن را یاد جهانیان دادن
هوش مصنوعی: یک وسیله‌ای به ذهن زن فقیر رسید که او باید آن را به جهانیان معرفی کند.
گرفت رخصت و در حبسگه پسر را دیدچه مشکل است تسلی در آن مکان دادن
هوش مصنوعی: او اجازه گرفت و پسر را در زندان دید و متوجه شد که تسلی دادن در آن مکان چه کار سختی است.
بگفت غم مخور ای نور دیده کاسانستترا نجات ازین بحر بیکران دادن
هوش مصنوعی: نگران نباش، ای روشنی چشم من، چرا که روح تو از این دریای بیپایان نجات خواهد یافت.
به رهن داده‌ام اسباب خانه را امروزکه لازمست تعارف به این و آن دادن
هوش مصنوعی: امروز وسایل خانه را به رهن گذاشتهام، چون لازم است که به دیگران تعارف کنم.
ز پای دار به آن غرفه بلند نگرمرا ببینی آنجا به امتحان دادن
هوش مصنوعی: از زیر درخت به آن اتاق بلند نگاه کن، مرا خواهی دید که آنجا در حال امتحان دادن هستم.
گرم سپیدبود رخت مطمئن گشتنوگر سیاه، به چنگ اجل عنان دادن
هوش مصنوعی: اگر لباس تو سفید باشد، میتوانی با اطمینان بیشتری زندگی کنی؛ اما اگر سیاه باشد، یعنی به زودی باید به سرنوشتی سخت و ناپسند تن بدهی.
شبی گذاشت‌پسر در امید وگفت رواستزمام کار به اشخاص کاردان دادن
هوش مصنوعی: یک شب، پسری در حالی که امیدوار بود، گفت که سپردن مدیریت کارها به افراد با تجربه و دانا کار درستی است.
صباح مرگ یکی دار دید و میدانیپر ازدحام، چو لشکر به وقت سان دادن
هوش مصنوعی: در آغاز صبح، کسی را دید که در میدان شلوغی قرار دارد، مانند سربازان هنگام آماده شدن برای رژه.
به غرفه مادر خود دید در لباس سفیددلش قوی شد از آن عهد و آن زبان دادن
هوش مصنوعی: در اتاق مادرش او را در لباس سفیدی دید و دلش از آن یاد و قولی که داده بود، پر از امید و قوت شد.
نشاط کرد و بشد شادمانه تا در مرگچو داد باید جان، به که شادمان دادن
هوش مصنوعی: او شادی کرد و با شوق و سرور به زندگی ادامه داد، و هنگام مرگ نیز با شادمانی جان خود را تسلیم کرد، زیرا بهتر است با شادی جان بدهیم.
فتاد رشتهٔ دارش به گردن و جان دادبه‌رغم مادر و آن وعدهٔ نهان دادن
هوش مصنوعی: به گردن او طنابی پیچیدند و او جانش را فدای عشق کرد، با اینکه مادرش نگران بود و وعده‌اش چیزی دیگر بود.
یکی بگفت به آن داغدیده مادر زاربه وقت تسلیت وتعزیت نشان دادن
هوش مصنوعی: یکی به مادر داغدیده گفت که در زمان تسلیت و همدردی، باید احساسات خود را نشان بدهد و به او دلداری دهد.
چرا تو وعدهٔ آزادی پسر دادیمگر نبود خطا وعده‌ای چنان دادن
هوش مصنوعی: چرا به فرزندت قول آزادی دادی؟ مگر این وعده دادن خطا نیست؟
جواب داد چو نومیدگشتم این گفتمکه بچه‌ام نخورد غم به‌وقت جان دادن
هوش مصنوعی: وقتی ناامید شدم، به خودم گفتم که کودکم در لحظهی مرگ غم نخواهد خورد.