شمارهٔ ۱۴ - کجاست؟
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ناپایداری و ضعف وضعیت فرهنگی و سیاسی کشورهای اسلامی اشاره می‌کند. او با شعری احساسی و پر از نوستالژی، از گذشته‌ی پرافتخار اسلام و خلافت‌های بزرگ در تاریخ یاد می‌کند و در عین حال از سقوط و بحران‌های کنونی مانند وضعیتی که در لبنان، تهران و دیگر کشورهای اسلامی به وجود آمده است، ناامیدی خود را بیان می‌کند. شاعر از همه‌ی این مشکلات سؤال می‌کند و در جستجوی نشانه‌ای از شکوه و شرف گذشته است.
خارندگلبنان، چمنا پس گلت کجاستپر شد ز زاغ صحن چمن بلبلت کجاست
هوش مصنوعی: خارهای لبنان، باغ را به هم ریختهاند. پس گل تو کجاست؟ محیط چمن پر از زاغ است، بلبل تو کجاست؟
استنبلا! خلافت اسلامیت چه شدعثمانیا! جلالت استنبلت کجاست
هوش مصنوعی: ای استنبلا! خلافت اسلامی کجا رفت؟ ای عثمانی! عظمت تو کجا رفت؟
خون شد قلوب خلق زتهران وانقرهای شرع پاک مصطفوی!کابلت کجاست
هوش مصنوعی: دلهای مردم به خاطر وضعیت کنونی در تهران و آنکارا به شدت داغ و غمگین است! ای کاش ما به اصل پاک و حقیقت دین محمدی (ص) برگردیم؛ کاش بدانیم تو کجا هستی!
زد لطمه فیل هند به قرآن، محمدا!محمود شیر پرکنه زاولت کجاست
هوش مصنوعی: هند، با ضربهای که به قرآن زده، به تو، ای محمد، آسیب رسانده است. حالا شیر محمود کجاست که در این وضعیت کمک کند؟
ایران خراب‌شد ز غزان،سنجرت چه‌شدتهران زکفر محو شد ار طغرلت کجاست
هوش مصنوعی: ایران به خاطر غازان ویران شد، تو چه کردی؟ حالا که تهران به خاطر کفر ناپدید شده، طغرل کجاست؟