شمارهٔ ۷۶ - غول
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف یک موجود وحشتناک و هولناک می‌پردازد که به نوعی دیو یا غولی را به تصویر می‌کشد. این موجود به گونه‌ای ترسناک است که حتی اگر تصویرش را به دیوار خالی نیز بیندازیم، تأثیری عمیق و ترسناک خواهد داشت. به نظر می‌رسد که این هیبت و形 به حدی رعب‌آور است که موجب رمیدن و وحشت دیگران می‌شود.
بنگر آن غول راکز هول اودیو لاحول دمادم می کند
هوش مصنوعی: به آن موجود ترسناک نظر بیفکن؛ او همچون دیوی وحشتناک مدام به وحشت میاندازد.
گر کشی عکسش به دیوار خلالولئین از هیبتش رم می کند
هوش مصنوعی: اگر تصویر او را بر روی دیوار بیاندازی، زیباییاش چنان تاثیرگذار است که حتی لولئن (دو چیز که به هم متصلند) هم از جلوهاش میلرزد.