شمارهٔ ۷۵ - قطعه
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر ناامیدی و بی‌وفایی آسمان و سرنوشت است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که آسمان به کسی وفا نمی‌کند و هیچ‌کس از ظلم و جفا در امان نیست. او به بی‌فکری خدا نسبت به نوع بشر اشاره کرده و حس می‌کند که در شرایط کنونی، صحبت کردن و فریاد زدن نیز بی‌فایده است. در کل، احساس یأس و ناامیدی در این شعر مشهود است.
آسمان با کسی وفا نکندتا به هفتادکس جفا نکند
هوش مصنوعی: آسمان به کسی پایبند نمیماند مگر اینکه در برابر او به دیگران ظلم و بی‌وفایی نکند.
نکند پادشا گدایی راتا دوصد پادشا گدا نکند
هوش مصنوعی: به نظر میرسد اگر پادشاهی به گدایی رسیدگی کند، ممکن است به زودی تعداد زیادی گدا به وجود بیاید و این وضعیت ایجاد شود که دیگر کسی جرات نکند این کار را نکند.
آنچنان کارها شدست خرابکه دگرگپ زدن کرا نکند
هوش مصنوعی: کارها آنقدر خراب شده که دیگر هیچ‌کس حتی جرات صحبت کردن در مورد آن را هم ندارد.
ور زنی بانگ بر کریوهٔ کوهکوه در پاسخت صدا نکند
هوش مصنوعی: اگر بر کوه فریاد بزنی، صدای تو را به پاسخ نخواهد داد.
نیست‌ایزدبه فکرنوع‌بشریا همین فکرکارما نکند
هوش مصنوعی: خداوند به فکر نوع بشر نیست یا این که افکار ما تأثیری در کار او ندارد.