تناجی
ملک‌الشعرا بهار

شمارهٔ ۱۴۲ - ابر و شفق

کربم و باذل ابری برآمد از بر کوهبغارتیده همه بار خانهٔ عمان
صلای داد و جبین برگشاد و کرد نثاربه‌دشت گوهر سیراب و بر افق مرجان