شمارهٔ ۱۸۵ - بهار شیروانی
هوش مصنوعی: این شعر درباره شاعری به نام بهار است که در شهر شروان زندگی میکند و به خاطر مهارتهایش در شعر مشهور است. شاعر از دانایی و هنر خود به هیچکس فخر نمیکند، چرا که این کار را نشانه نادانی میداند. او به نادانی و بیخود بودن برخی افراد اشاره میکند و یکی از آنها را به عنوان خصمی برای خود معرفی میکند. این شخص به بهار تهمت میزند و او با او ستیز نمیکند، زیرا میداند که پرداختن به بحث با نادانان بیفایده است. شاعر در نهایت به اعتبار و مقام خود به عنوان یک سخنور بزرگ اشاره میکند و تأکید میکند که تلاش برای پاسخگویی به کسانی که از جهل رنج میبرند، بیمعناست.
به شهر شروان بُد شاعری بهار بنامکه شهره بود به مطبوعی و سخندانی
هوش مصنوعی: در شهر شروان شاعری به نام بهار زندگی میکرد که به خاطر شعرهای زیبا و سخن سنجیاش معروف بود.
از آن سخنور جز اندکی ندانم شعرهم آنچه دانم دانند عالی و دانی
هوش مصنوعی: من خیلی چیزها از آن گوینده نمیدانم، اما هر چه هم که میدانم، هم بزرگان و هم مردم عادی از آن آگاه هستند.
به شعر خویش هماکنون مفاخرت نکنمکه فخر بر هنر خود بود ز نادانی
هوش مصنوعی: حالا به شعر خود نخواهم بالید، زیرا این کار فقط از نادانی ناشی میشود.
به دیو مردم نادان همی نبندم دلکزین گروه نبینم به جز گران جانی
هوش مصنوعی: من به دیوانگی و نادانی مردم دل نمیبندم، چون از میان این گروه تنها انسانی سنگینبار و ناتوان میبینم.
ولی از اینان یکتن شدست خصمی منبه رای ابلیسی و به خوی شیطانی
هوش مصنوعی: اما از میان این افراد، یکی دشمن من است که به رأی ابلیس و به ویژگیهای شیطانی خود عمل میکند.
همی چه گوید گوید کزان بهار توراستز شعر دفتری انباشته به پنهانی
هوش مصنوعی: همه آنچه که او میگوید از آن بهار توست، چراکه اشعار در دفتری به طور پنهانی انباشته شدهاند.
چه بازگویم با ابلهی چنین که ز جهلنکو نداند شروانی از خراسانی
هوش مصنوعی: چه بگویم با کسی که به دلیل نداشتن دانش، نمیتواند فرق بین چیزهای مختلف را بفهمد؛ مثل اینکه نتواند شروانی را از خراسانی تشخیص دهد.
چه رنجه دارم تن در ستیز آن که بودبه ... خوردنش آسایش و تنآسانی
هوش مصنوعی: من چه زحمتی میکشم در مبارزه با کسی که آرامش و راحتیاش در سرکردن من و ستم به من است.
دریغ باشد پرداختن به چونین دیومرا که هست به ملک سخن سلیمانی
هوش مصنوعی: پرداختن به چنین موضوعی برای من مایه افسوس است، چون در دنیای کلام، مانند سلیمان صاحب مقام هستم.
ایا فسانه به جهل و دریده ک.. و کفلچنان که سلمان در پاکی و مسلمانی
هوش مصنوعی: آیا داستان و افسانه، به نادانی و نوجوانی شبیه است، و یا با شفافیت و صداقت همچون سلمان که در پاکی و ایمان خود است؟
به ک.. خویش فرو بر سطبر ک.. بهارسپس بسنج کهطوسیاستیاکه شروانی
هوش مصنوعی: به خودت مراجعه کن و از خودت بپرس که آیا درون قلبت چیزی برای شگفتی و شادی وجود دارد، سپس به فصل بهار نگاه کن و ببین که آیا حال و هوای تو شبیه به حال و هوای منطقه طوس است یا به حال و هوای منطقه شروان.