شمارهٔ ۳۵ - شعر و نظم
هوش مصنوعی: شعر از نظر شاعر، مرواریدی گرانبها از دریای عقل است که توسط یک هنرمند افسونگر خلق می‌شود. او معتقد است که تنها صنعت، سجع و قافیه کافی نیست و شعر باید از دل برخیزد و به لب‌ها جاری شود. شعر حقیقی آن است که در دل‌ها نشیند و شنیده شود. همچنین، اشاره می‌شود که ممکن است شاعران در زندگی خود هیچ شعری نسازند، در حالی که برخی ناظم‌ها فقط به نظم پرداخته و شعر حقیقی نمی‌سازند.
شعر دانی چیست؟ مرواریدی از دریای عقلشاعر، آن افسونگری کاین طرفه مروارید سُفت
هوش مصنوعی: شعر چه چیزی است؟ مانند مرواریدی است که از عمق فکر و دانایی شاعر به دست میآید، و این مروارید به نوعی جادو و افسون در خود دارد.
صنعت و سجع و قوافی هست نظم و نیست شعرای بسا ناظم که نظمش نیست الا حرف مفت
هوش مصنوعی: در این بیت، به این موضوع اشاره می‌شود که صرفاً رعایت صنایع ادبی، جناس و قافیهها نمیتواند شعر واقعی را رقم بزند. شاعر میگوید بسیاری از نویسندگان ممکن است شعری را بنویسند که تنها پر از کلمات توخالی و بیارزش باشد و فاقد عمق و معنا باشد. به عبارت دیگر، کیفیت شعر به محتوا و عمق آن بستگی دارد نه فقط به ظواهر و تکنیکهای ادبی.
شعر آن باشد که خیزد از دل و جوشد ز لبباز در دل‌ها نشیند هر کجا گوشی شنفت
هوش مصنوعی: شعر باید از دل برآید و به طور طبیعی از زبان خارج شود. وقتی که این شعر شنیده می‌شود، در دل‌ها جای میگیرد و تأثیر میگذارد.
ای بسا شاعر که او در عمر خود نظمی نساختوی بسا ناظم که او در عمر خود شعری نگفت
هوش مصنوعی: بسیاری از شاعران هستند که در طول زندگیشان هیچ نظم و شعری نسرودهاند و همچنین بسیاری از ناظم‌ها وجود دارند که هرگز شعری نگفتهاند.