شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از باغ شبستان خود و برگ گلی که در آن دارد صحبت می‌کند. بلبل خوش‌لهجه‌اش که غزل می‌خواند، نماد زیبایی و عشق است. همچنین، نوباوه شبی که به عنوان شبنم شناخته می‌شود، هر صبح با نیم‌بوسه‌ای به او سر می‌زند و به نوعی بیانگر تازگی و زیبایی زندگی است.
من برگ گلم باغ شبستان من استوآن بلبل خوش لهجه غزلخوان من است
هوش مصنوعی: من خود گل برگداری هستم که در باغ شبانی قرار دارم و آن بلبل خوشصدا، شعرها و غزلهای زیبایی برای من می‌خواند.
نوباوهٔ شب که شبنمش می‌خوانندهر صبح به نیم بوسه مهمان من است
هوش مصنوعی: کودک شب که به شبنم تشبیه شده، هر صبح با بوسهای نیمه به من خوشامد میگوید.