شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ قلبی غمگین و چشمی پر از اشک و خون است. شاعر میگوید که هیچچیز به اندازهٔ این قلب محزون و این چشم پر درد یافت نمیشود و به بیان این میپردازد که این غم و شکستگی ناشی از زیبایی بینظیری است که در اطراف او وجود دارد.
این قلب که محزونتر از او پیدا نیستوین چشم که پر خون تر از او پیدا نیست
هوش مصنوعی: این دل به شدت غمگینتر از هر دل دیگری است و این چشمها پر از اشکتر از هر چشم دیگری هستند.
دانی ز چه آن شکسته وین خونین استزان حسن که افزونتر از او پیدا نیست
هوش مصنوعی: میدانی چرا این دل شکسته و این چشمها پر از اشک است؟ به خاطر آن زیبایی است که هیچ زیبایی دیگری به پای آن نمیرسد.