شمارهٔ ۱۸ - در مرگ پدر
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف غم و سوگواری می‌پردازد که به خاطر از دست دادن یک ملک و عظمت او به وجود آمده است. او بیان می‌کند که این غم تا آسمان‌ها کشیده شده و حتی زمین نیز با این اندوه پر از گریه شده است. شاعر به عظمت و کمال آن ملک اشاره می‌کند و می‌گوید که با فقدان او، جهان به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و در سوگ او گریسته است.
در ماتمت ای ملک، ملک خون بگریستوز سوز تو در افق فلک خون بگریست
هوش مصنوعی: ای ملک، به خاطر اندوه تو، آسمان به گریه افتاد و از حرارت درد و غم تو، افق نیز پر از خون شد.
تا خاک‌نشین شدی تو ای گنج کمالزین غصه سماک بر سمک خون بگریست
هوش مصنوعی: ای گنجی که به مقام کمال رسیدی، حالا که در خاک فرو رفتهای، از غصه سماک (ستارهای در آسمان) بر سمک (که به نوعی از جانواران اشاره دارد) گریه کرد.