شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به طور کلی به موضوعات خیانت و ناپسندی در اعتماد اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویری مثل پلنگ به عنوان دربان، گرگ به عنوان چوپان، و مار به عنوان موجودی خطرناک، به این نکته اشاره می‌کند که سپردن اعتماد و مراقبت به افراد غیرمناسب و خطرناک، عواقب بدی در پی دارد. در انتها پیشنهاد می‌کند که بهتر است به جای اینگونه خیانت‌ها، با افراد پایین‌تر و بی‌آزاری مهربانی و احسان کنیم.
بر درگه خود پلنگ دربان کردنبر گلهٔ خویش گرگ چوپان کردن
هوش مصنوعی: در درگاه خود، پلنگی را به عنوان نگهبان قرار دادن، و برای گلهات، گرگی را به عنوان چوپان انتخاب کردن، نشاندهندهی خطر و عدم درک صحیح از وضعیت است. این کار به منزلهی ایجاد تهدید برای خود و دیگران است.
سگ در بغل و مار به دامان کردنبهتر که جوی به سفله احسان کردن
هوش مصنوعی: بهتر است که با دوستان ناامید و بی ارزش رابطه نداشته باشیم، حتی اگر به ما احسانی کنند، چون وجود یک دشمن در کنار ما، بهتر از داشتن دوستی نادرست است.