بخش ۷۶ - تمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، مردی به خاطر گرسنگی شدید به حیوان مرده‌ای در خیابان می‌رسد و تصمیم می‌گیرد روزه‌اش را با آن افطار کند. او در این لحظه با مردی که کنار لاشه نشسته مواجه می‌شود و او را از خوردن حرام برحذر می‌دارد و می‌گوید که باید منتظر غذای حلال باشد. اما آن مرد پاسخ می‌دهد که فرصت برایش کم است و گرسنگی جانش را تهدید می‌کند. او می‌گوید که در این شرایط سخت، نیازی به تفکر درباره حرام و حلال ندارد. در نهایت، اشاره می‌شود که در زمان‌های سخت، کسانی که نتوانند خود را اصلاح کنند یا می‌میرند، یا به دردسر می‌افتند.
مردی از فاقه در امان آمدکارش از گشنگی به جان آمد
هوش مصنوعی: مردی از گرسنگی نجات یافت، اما به حدی از بیغذایی رنج برد که جانش در خطر افتاد.
دید درکوی لاشهٔ مردارروزه بگشود بر چنان افطار
هوش مصنوعی: در کوی افرادی که در حال ضیافت افطار هستند، جسدی پیدا شد که نشانهای از مرگ و نابودی است.
یافت با لاشه مرد را، یاریگفت زنهار! مرد و مرداری
هوش مصنوعی: مردی که به کمک دیگری آمد، وقتی جسد مرد را دید، به او هشدار داد که مراقب باشد چون هم مرد زنده و هم مرده در کنار هم هستند.
زین حرام ای رفیق دست بدارتا دهد خوشهٔ حلالت بار
هوش مصنوعی: ای رفیق، از این کار نادرست دست بکش تا بتوانی نتیجهٔ خوبی و حلالی را به دست آوری.
گفت کم گوی از حرام و حلالکار جانست، نیست فرصت قال
هوش مصنوعی: شخصی اشاره می‌کند که در مورد مسائل حرام و حلال کمتر صحبت کن، زیرا زندگی و جان انسان اهمیت بیشتری دارد و زمان برای بحث و گفتگو محدود است.
تا دمد خوشهٔ حلال از دشتمن مسکین حرام خواهم گشت
هوش مصنوعی: تا زمانی که خوشههای حلال از دشت من به دست نیاید، به ناچار دچار سرنوشت نامطلوب و حرام خواهم شد.
تا شود امتحان شاه تمامنیکمردان شوند صید لئام
هوش مصنوعی: برای آنکه راحتی شاه مشخص شود، تمام افراد خوب به دام تبهکاران خواهند افتاد.
چون ملک تجربت تمام کندهم مگر رستخیز عام کند
هوش مصنوعی: زمانی که پادشاه تجربهات به پایان برسد، آیا ممکن است که قیامت عمومی برپا شود؟
کاهل اصلاح دردسر بردندیا بکشتید یاکه خود مردند
هوش مصنوعی: آدمهای تنبل یا مشکلات را با دست خود رفع نمیکنند و یا خودشان در پی حل آن نمیروند؛ به همین دلیل یا به زحمت می‌افتند یا به مرور زمان از دردسرها رهایی مییابند.