فقرۀ ۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع کهنسالی و پیر شدن اشاره دارد. شاعر به افراد جوان‌تر می‌گوید که به کسانی که سال‌های زیادی از عمرشان گذشته است، تمسخر نکنند، زیرا خودشان نیز روزی پیر خواهند شد. او تأکید می‌کند که نباید به دیگران افسوس بگوییم و آنها را تحقیر کنیم، به ویژه به مردان سالخورده، چرا که این وضعیت به همه انسان‌ها مربوط می‌شود و روزی خودشان نیز به این سن خواهند رسید.
به مرد مه‌سال (زیاد سال) افسوس(استهزاء)مکن،چه‌تو نیز بسیار مه‌سال شوی
هوش مصنوعی: به مردی که سن و سال زیادی دارد، حسرت نخور، زیرا تو هم روزی به این سن و سال خواهی رسید.
به‌مردم‌بر افسوس و خواری مکنبویژه به مه‌سال مردکهن
هوش مصنوعی: به دیگران نغو و افسوس نزن، بهویژه به مرد پیر و کهن سال.
که روزی تو مه‌سال گردی و پیرهمان بینی از رب‌بدکان هژبر
هوش مصنوعی: روزی میگذرد که تو مانند ماهی درخشان خواهی شد و در همان حال، پیرمردهایی را خواهی دید که از نیکوکاران و بزرگمنشان هستند.