تناجی
ملک‌الشعرا بهار

فقرۀ ۱۰۲

به یزدان آفرین کن و دل به رامش دار کت از یزدان فزایش به نیکویی رسد.
به یزدان نخست آفرین بر شمارپس آنگاه دل را به رامش سپار
کت افزایش آید ز یزدان پاکز رامش نگردد دلت دردناک