تناجی
ملک‌الشعرا بهار

فقرۀ ۱۱۰

نیک مرد آساید و بد مرد بیش و اندوه گران بود.
نکو مرد آساید اندر جهانبرد بدکنش مرد رنج گران
نکویی بود جوشن نیکمردبه گرد بدی تا توانی مگرد