فقرۀ ۱۱۴
هوش مصنوعی: این متن درباره‌ی خطرات و چالش‌های شنا کردن در آب‌های عمیق و خطرناک است. شاعر به نکته‌ای اشاره می‌کند که حتی اگر فردی به شنا کردن آشنا باشد، باید مراقب باشد و به آب‌های عمیق و پرخطر وارد نشود. او هشدار می‌دهد که ناگهان ممکن است آب او را ببلعد و جانش را از دست بدهد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که کسی که از خرد و دانش برخوردار است، نباید به امید نجات ناگهانی به آب‌های خطرناک وارد شود، زیرا این کار نتیجه‌ای جز آسیب و درد نخواهد داشت.
اگر بس آشنا و آب (یعنی شنا) نیک دانی زود زود به آب ستهمه (ظ. ستمبه = مخوف) اندر مشو که ترا آب نبرد و بجای بمیری.
هوش مصنوعی: اگر خوب با آب و شنا آشنا هستی، هر بار به آب وارد میشوی، باید مراقب باشی. خطرات آب میتواند تو را به زمین بزند و باعث مرگت شود.
شنا گرچه به دانی ای مرد مهبه آب ستبر اندرون پا منه
هوش مصنوعی: ای مرد با تجربه، هرچند که در شنا مهارت داری، ولی در آب عمیق پا نگذار.
مبادا ز ناگه رباید تراسبک‌جان ز تن برگراید ترا
هوش مصنوعی: مواظب باش که ناگهان چیزی تو را از خود بیخود نکند و تو را از وجودت بیرون نراند.
کسی کاز خرد باشدش هیچ بهرننوشد به امید پازهر، زهر
هوش مصنوعی: کسی که از عقل و خرد برخوردار باشد، به امید پادزهر چیزی نمینوشد که زهر است.