شمارهٔ ۷ - قطعه
هوش مصنوعی: این شعر به استقبال از بهار و زیبایی‌های آن اشاره دارد و بیان می‌کند که افراد نباید زود از دنیا بروند. شاعر بر این باور است که از دست رفتن یک انسان خوب باعث عذاب و ناراحتی دیگران می‌شود. او همچنین می‌گوید که مرگ خوبان باید به شکلی باشد که دیگران در موردشان بگویند که چه انسان شگفت‌انگیزی بودند.
ای بهار طور نمیری که بگن شکرکه مردگور بگورکه ز دستش بعذاب عالم بود
هوش مصنوعی: ای بهار زیبایی که مانند طور (کوه طور) نیستی، نرو که بگویند شوخی میکنی با مرگ. این فرد به خاطر تو در عذاب است.
خوب آدم بمیره طورکه مخلوق بگنایها الناس کیک‌ه مرد عجب آدم بود
هوش مصنوعی: بهتر است انسان طوری زندگی کند که وقتی از دنیا رفت، دیگران دربارهاش بگویند: «ای مردم، این فرد چقدر خوب و برجسته بود!»