شمارهٔ ۹ - غزل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و رفتار محبوب خود می‌گوید. او اشاره می‌کند که از زیبایی او چشم پوشیده و به او نگاه نکرده است. شاعر حسرت می‌خورد که هرچه تلاش کرده نتوانسته به محبوبش برسد. او به زیبایی ابرو و چشمان محبوبش اشاره می‌کند و به نوعی این زیبایی را با شاهی مقایسه می‌کند که به سختی به دست می‌آید.
روی تو دیدم ز عمر دست کشیدمچشم مو کاش کور مرفت که تور نمدیدم
هوش مصنوعی: وقتی روی تو را دیدم، از عمر خود دست کشیدم. ای کاش چشمانم کور میشد تا دیگر آن نور را نمیدیدم.
ای بچه آهوی چین بروکه مو امروزهرچه دویدم ردت، بذت نرسیدم
هوش مصنوعی: ای بچه آهوی چین، برو! امروز هر چه تلاش کردم و دویدم، نتوانستم به تو برسم.
ابرو و چشمای تو چار آس و تو شاهیدست خلی چار آس جورته دیدم
هوش مصنوعی: ابرو و چشمان تو مانند چهار ورق آس هستند و تو در این بازی شانس برندهای. دست مرا در این بازی شگفتی دیدم.