بیات اصفهان
هوش مصنوعی: این تصنیف توسط شاعر بهار در سال ۱۳۱۲ در تبعید ساخته شده و به اهالی اصفهان تقدیم شده است. در اشعار، زیبایی‌های اصفهان و زنده‌رود توصیف می‌شود و به عشق و خاطرات دل‌انگیز در این شهر اشاره می‌کند. شاعر از زیبایی‌های تاریخی و طبیعی اصفهان مانند قصر چلستون و باغ‌هایش صحبت کرده و آرزوی آشتی و خوش‌گذرانیدن در کنار معشوق را می‌کند. در نهایت، شاعر با احساس نوستالژیک از غریبی و دوری خود شکایت می‌کند و از خداوند رحمت می‌طلبد.
این تصنیف را بهار در منفای خود در سال ۱۳۱۲ ساخته و به به اهالی اصفهان اهدا کرده است.
هوش مصنوعی: بهار این تصنیف را در تبعید خود در سال ۱۳۱۲ نوشته و آن را به مردم اصفهان تقدیم کرده است.
به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانیبه زنده‌رودش سلامی ز چشم ما رسانی
هوش مصنوعی: به اصفهان برو و ببین که چقدر زیباست، مثل بهشتی دوم که با رود زنده‌رودش پر از زندگی است. از طرف ما هم برای این زیبایی سلامی بفرست.
ببر از وفا کنار جلفا به گل چهرگان سلام ما را
هوش مصنوعی: به خاطر وفاداری، از جلفا دور شو و به گل چهرگان سلام ما را برسان.
شهر با شکوهقصر چلستون
هوش مصنوعی: شهر زیبای قصر چلستون.
کن گذر به چار باغش
هوش مصنوعی: به باغ زیبا و سرسبزش سر بزن.
گر شد از کفت‌یار بی‌وفا
هوش مصنوعی: اگر یار بی‌وفا از دست برود...
کن کنار پل سراغش
هوش مصنوعی: بر روی پل بایست و او را جست و جو کن.
بنشین درکریاس یاد شاه عباس بستان از دلبر میبستان از دست وی می پی در پی تاکی تا بتوانی
هوش مصنوعی: در محله کرج بنشین و به یاد شاه عباس بوی دلبر را استشمام کن و از او شراب بنوش. تا جایی که میتوانی به دنبال او بگرد و از زیباییهایش بهرهمند شو.
جز شادی در دهر کدامستغیر از می هرچیز حرام است
هوش مصنوعی: غیر از شادی و خوشی، هر چیز دیگری در زندگی ممنوع و ناراحتکننده است.
ساعتی در جهان خرم بودن بی‌غم بودن بی‌غم بودنبا بتی دلستان محرم بودن با هم بودن همدم بودن
هوش مصنوعی: برای مدتی در دنیایی شاد و خوشحال زندگی کردن، بدون هیچ نگرانی و غمی، در کنار محبوبی دلربا بودن و با هم بودن، همراه و دوست یکدیگر بودن.
ای بت اصفهان زآن شراب جلفا ساغری در ده ما راما غریبیم ای مه - بر غریبان رحمی کن خدا را
هوش مصنوعی: ای بت اصفهان، لطفاً برای ما که غریب هستیم، کمی شراب جلفا را بیفکن. ای ماه، بر ما غریبان رحم کن و کمک کن.