دوبیتی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی فضاهای طبیعی اشاره دارد، مانند کوه‌ها، صحراها و دشت‌ها. شاعر به شادابی و زیبایی گیاهان و گل‌های آلاله پرداخته و از کسانی که این گل‌ها را کاشته‌اند تجلیل می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید دارد که این زیبایی‌ها چه در هند و چه در جاهای دیگر، مشابه یکدیگر هستند.
خرم کوه و خرم صحرا خرم دشتخرم آنانکه این آلالیان کشت
هوش مصنوعی: کوه‌ها و دشت‌ها سرسبز و شادابند، و خوشحالی از آن کسانی است که این گل‌های زیبا را کاشته‌اند.
بسی هند و بسی شند و بسی یندهمان کوه و همان صحرا همان دشت
هوش مصنوعی: بسیار مردم مختلف و متنوع وجود دارند، اما در نهایت همه به یک مکان و یک سرزمین مشترک تعلق دارند، همانند کوه و دشت که همواره ثابت و یکسان هستند.