دوبیتی شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنج خود صحبت میکند و میخواهد که طبیبی به کمک او بیاید. او احساسات عمیق خود را با کلماتی بیان میکند که نشاندهنده نیاز او به درمان و تسکین است. شاعر به وضوح میگوید که دردم فراوان است و به کمک فوری نیاز دارد.
دلِم زار و دلِم زار و دلِم زارطبیبم آورید دردِم کِرید چار
وای بر دلم وای بر دلم... برایم طبیب بیاورید که دردم را چاره کند (چار یعنی چاره، کِرید یعنی کُنَد)
طبیبِم چون بِوینه بِرْمُوی زارکِرَه دَرمونِ دردِم را به ناچار
آنگاه که طبیب مرا ببیند زار زار بموید و دردم را بناچار درمان کند