دوبیتی شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از سه درد که بر او سخت می‌گذرد یاد می‌کند: غریبی، اسیری و غم یار. او به این نکته اشاره دارد که هر سه این دردها برایش غیرقابل تحمل و عذاب‌آورند. غریبی و اسیری را می‌توان با زمان گذراند، اما غم یار به شدت او را رنج می‌دهد. در واقع، تأکید او بر غم یار نشان‌دهنده عمق احساساتش و اهمیت این مصیبت در زندگی‌اش است.
سه درد آمو به جانم هر سه یکبارغریبی و اسیری و غم یار
هوش مصنوعی: سه دردی که به جان من نشسته، هر سه به یکباره هستند: غریب بودن، در بند بودن و غم یار را داشتن.
غریبی و اسیری چاره دیرهغم یار و غم یار و غم یار
هوش مصنوعی: غریب بودن و اسارت، راه حلش دیر میشود. درد فراق یار و غم او دائماً همراه است.