دوبیتی شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و غم ناشی از دوری محبوبش می‌گوید. او با اشاره به تلخی و زهر در زندگی‌اش بدون حضور معشوق، به یادآوری لحظات خوش و شادابی می‌پردازد. همچنین به ناله‌ها و گلایه‌هایش از ساقی و مطرب نیز اشاره می‌کند و در نهایت، از زیبایی‌های آن زمانه یاد می‌کند که بی‌محبوبش برایش معنایی ندارد.
بی تو تَلْواسَه دیرِم ای نکویارزهر در کاسه دیرِم ای نکویار
تلواسه دیرم یعنی اضطراب دارم و بیقرارم (دیرِم یعنی دارم)
مَیِم خون، گریه ساقی، ناله مطربمصاحِب این سه دیرم ای نکویار
هوش مصنوعی: در این شعر به وجود سه عنصر اساسی در زندگی اشاره شده است: شراب، اشک و ناله. شاعر به این عناصر به عنوان رفقای خود در میخانه اشاره می‌کند و به نوعی از زیبایی‌های زندگی و تجربههای عاطفی سخن می‌گوید. در واقع، این سه عنصر نمادهایی از شادی و غم هستند که در کنار هم معنا پیدا میکنند.