دوبیتی شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: این شعر به اصل زوال و مرگ اشاره دارد و تأکید میکند که هر موجودی، چه شیر باشد، چه میر و یا حتی مور، در نهایت باید گذر خود را از دنیا بگذراند. شاعر از دلرحمی و توجه به خود و دیگران صحبت میکند و یادآوری میکند که در برابر مرگ و ناپایداری زندگی نباید بیتفاوت بود. در نهایت، به این نکته اشاره میکند که ممکن است دیگران برای ما مراسمی برگزار کنند، پس باید در زندگی به خود و دیگران رحم کنیم.
اگر شیری اگر میری اگر مورگذر باید کنی آخر لب گور
هوش مصنوعی: هر فردی، چه قدرتمند و برجسته باشد یا حتی در مرتبهای پایینتر، در نهایت باید با واقعیت مرگ مواجه شود و به سرنوشت خود فکر کند.
دلا رحمی به جان خویشتن کنکه مورانت نهند خوان و کنند سور
هوش مصنوعی: ای دل، بر خود رحم کن و به خود محبت و لطف کن، زیرا که وقتی انسانها بر سر تو مینشینند و جشن میگیرند، باید به خود و روح خود احترام بگذاری.