دوبیتی شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، بلبل از درد و سوز خود میگوید و از صبح سحر، آهی میکشد. بلبل به خاطر گل ناله میکند، ولی شاعر از دل خود و آرامشی که میخواهد، سخن میگوید، و انتظار دارد روزی برسد که آرامش پیدا کند.
بوره بلبل بنالیم از سر سوزبوره آه سحر از مو بیاموز
هوش مصنوعی: بیایید با صدای بلند از دل شوق و اندوهی که داریم سخن بگوییم و در صبح زود از زیباییهای طبیعی و دلانگیزی که در موهای بامدادی وجود دارد، یاد بگیریم.
تو از بهر گلی ده روز نالیمو از بهر دلآرامم شو و روز
هوش مصنوعی: تو برای یک گل به مدت ده روز افسوس میخوری، اما من برای آرامش دل خودم در پی توام.