دوبیتی شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و دلتنگی خود سخن می‌گوید. او از عشق معشوقش با شور و اشتیاق یاد می‌کند و می‌خواهد خود را با لباس عشق بیاراید. همچنین درد فراق و غم عشق را مانند داغی بر دل خود احساس می‌کند. او از محبت معشوقش سخن می‌گوید و می‌خواهد تا زمان دمیدن صور (قیامت) به یاد او باشد.
دلا پوشم ز عشقت جامهٔ نیلنهم داغ غمت چون لاله بر دیل
هوش مصنوعی: عزیزم، من به عشق تو لباس رنگین میپوشم و نشان غمت را مانند داغی بر دل خود احساس میکنم.
دم از مهرت زنم همچون دم صبحوز آن دم تا دم صور سرافیل
هوش مصنوعی: من همچون دم صبح از محبت تو سخن میگویم و از آن لحظه تا دم وزیدن صور در روز قیامت، به یاد تو هستم.