دوبیتی شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از زیبایی و جذابیت زلفهای معشوق سخن میگوید و از حال خراب و دردناک خود به دلیل دوری و غم معشوق گلایه میکند. او از معشوق میپرسد که چرا حتی در خواب هم به او توجهی ندارد و در واقع، بیتوجهی او را مینکوهد.
دو زلفانت کرِم تار ربابمچه میخواهی ازین حال خرابم
کرِم (با فتحه ک) یعنی کنم، میکنم.
ته که با مو سر یاری نداریچرا هر نیمهشو آیی به خوابم
تو که به یاری من نیستی، چرا هر نیمهشب به خوابم میآیی؟