تناجی
باباطاهر

دوبیتی شمارهٔ ۱۱۲

از آن دل‌خسته و سینه‌فگار‌مکه گریان در ته سنگ مزار‌م
بواجندم که ته شوری نداریسرا پا شور دارم شر ندارم