دوبیتی شمارهٔ ۱۳۰
هوش مصنوعی: شاعر به درد و غم عمیق خود اشاره میکند و میگوید که هیچکس از این درد او آگاه نیست. همچنین به تنهایی خود و نبود کسی که در دلش به حالش برسد، اشاره میکند. او خود را مانند بلبل تنها در باغ میبیند که غم و سوزش قلبیاش ناشناخته مانده است.
به دل درد غمت باقی هنوزمکسی واقف نبو از درد و سوزم
هوش مصنوعی: من هنوز هم از درد و سوز غمت رنج میبرم، اما هیچکس از این احساس من خبر ندارد.
نبو یک بلبل سوته به گلشنبه سوز مو نبو کافر به روزم
هوش مصنوعی: من یک بلبل غمگین هستم که در باغی نمیخوانم و دلم به حال روزهای تلخ میسوزد.