دوبیتی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، گویا شاعر تصمیم دارد مینوشد و لحظاتی خوش را در کنار گلها و آبهای روان سپری کند. او به شادی و مستی فکر میکند و قصد دارد در این حالت به دنیای شادی و سرخوشی وارد شود.
قدح برگیرم و سیر گُلان شمبه طرف سبزه و آب روان شم
هوش مصنوعی: فنجان را برمیدارم و از گلهای شاداب لذت میبرم و به سمت دشتها و آبهای جاری میروم.
دو سه جامی زنم با شادکامیوایم مست و به سیر لالیان شم
هوش مصنوعی: من چند جام شراب مینوشم و شاد و خوشحال هستم، سپس مست میشوم و به آرامی در میان خاموشی و سکوت میرقصم.