دوبیتی شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره شوق و اشتیاق شاعر به دیدار معشوقش است. او از روزی که معشوقش را ببیند با شور و شوق صحبت میکند و زیباییهای او را ستایش میکند. شاعر از معشوقش میخواهد که بیاید و در کنار او بنشیند تا لحظههای زیبایی را با هم سپری کنند.
خوشا روزی که دیدار ته وینمگل و سنبل ز رخسار ته چینم
هوش مصنوعی: خوشا روزی که بتوانم تو را ببینم، گلی زیبا و دلربا که از رخسار تو شاداب و روحافزا باشد.
بیا بنشین که تا وینم شو و روزجمالت ای نگار نازنینم
هوش مصنوعی: بیا بنشین تا جمال و زیباییات را تماشا کنم، ای معشوقهی نازنینم.