دوبیتی شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر ارتباط عمیق شاعر با طبیعت و احساساتش است. او از سوزاندن جسمش، دوختن چشمانش و بریدن باغش سخن می‌گوید و به دنبال جستجوی زیبایی و رنگ و بوی محبت است. در واقع، او از خسارت‌هایی که به او و دنیای اطرافش می‌رسد، صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که در هر صورت، او همچنان به دنبال زیبایی و امید است.
اگر جسمم بسوزی سوته خواهماگر چشمم بدوزی دوته خواهم
هوش مصنوعی: اگر جسمم را بسوزی، برایم اهمیتی ندارد و اگر چشمانم را بدوزی، باز هم برایم خوشایند خواهد بود.
اگر باغم بری تا گل بچینمگلی همرنگ و همبوی ته خواهم
هوش مصنوعی: اگر به باغم بیایی تا گل بچینم، گلی را انتخاب میکنم که هم رنگ و هم عطرش شبیه تو باشد.