دوبیتی شمارهٔ ۱۸۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، گویا شاعر از زنی حرف میزند که از رفتارش پشیمان است و تصمیم دارد دوباره به او نزدیک شود تا مشکلاتش حل شود. او به دنبال امید و آرامش از طریق ارتباط با این زن است.
ز دست مو کشیدی باز دامانز کردارت نبی یک جو پشیمان
هوش مصنوعی: از دست تو دیگر نتوانستم به عصبانیت به رفتار تو واکنش نشان دهم و اکنون احساس پشیمانی میکنم.
روم آخر به دامانی زنم دستکه تا از وی رسد کارم به سامان
هوش مصنوعی: من به سمت کسی میروم و دستانم را به دور او میپیچم، تا از او کمکی دریافت کنم و زندگیام به سامان برسد.