دوبیتی شمارهٔ ۱۸۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از مو به عنوان نماد زیبایی و قدرت یاد می‌کند. او میگوید که مانند سوهان که تیغی تیز دارد، مو هم میتواند به زیبایی و قوت خود ببالد. در نهایت، به تأثیر الهی در زیبایی و قدرت آن اشاره می‌کند.
مو آن اسپید بازم سینه سوهانچراگاه مو بی، سر بشن کوهان
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به بیان احساسات خود می‌پردازد، او درباره‌ی مسائلی که او را آزار می‌دهد صحبت می‌کند. او به نوعی به تضاد بین زیبایی و درد می‌انجامد و به دلتنگی و تنهایی خود اشاره می‌کند. این احساسات باعث شده که او به دنبال آرامش و رهایی بگردد.
همه تیغی به سوهان میکرن تیزمو آن تیغم که یزدان کرده سوهان
هوش مصنوعی: همه شمشیرها را با سوهان تیز می‌کنند، ولی تنها شمشیری که خداوند بر آن سوهان کشیده است، همان شمشیر من است.