دوبیتی شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و غم ناشی از فراق معشوق اشاره می‌کند. او از درد و حزنی که در چهره و حالت دلش وجود دارد، سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را در مورد دردها و غم‌های ناشی از جدایی بیان می‌کند. چهره سرخ و زرد به وضوح از رنج و غم بی‌پایان او حکایت می‌کند.
بیا جانا دل پردرد مو بینسرشک سرخ و روی زرد مو بین
هوش مصنوعی: بیا، ای جانم! دلدردم را ببین که چگونه در چهرهام اثر گذاشته است؛ نگاهی به اشکهای سرخ و پوست زردم بنداز.
غم مهجوری و درد صبوریهمه بر جان غم‌پرورد مو بین
هوش مصنوعی: غم دوری و درد انتظار، بر جان کسی که غم را درونی کرده و با آن زندگی می‌کند، سنگینی می‌کند.