دوبیتی شمارهٔ ۱۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به ترس و اضطراب انسانها در روز قیامت اشاره دارد، زمانی که خداوند قاضی خواهد بود و همه باید از روی پل صراط عبور کنند. در این روز، نوبت به همگان میرسد، و نویسنده نگران است که نوبت او چگونه خواهد بود و چه سرنوشتی در انتظارش است.
وای از روزی که قاضیمان خدا بوسر پل صراطم ماجرا بو
هوش مصنوعی: چه بر سرمان خواهد آمد در روزی که قاضی ما خدا باشد و در آن زمان در کنار پل صراط، داستان زندگیمان را بررسی کند.
به نوبت بگذرند پیر و جوانانوای از آندم که نوبت زان ما بو
هوش مصنوعی: دوران جوانی و پیری به نوبت میگذرد، اما وای از روزی که نوبت ما تمام شود.