دوبیتی شمارهٔ ۱۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات ناامیدی و بی‌فایده بودن تلاش‌هایش سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که برای بهبود وضعیتش، هر چه می‌کند فایده‌ای ندارد و به نظر می‌رسد همه چیز بی‌نتیجه است. حتی تلاش‌هایش را به باد می‌دهد یا در آتش می‌سوزاند، اما باز هم بهبود یا نتیجه‌ای نمی‌بیند.
دلی دیرم که بهبودش نمی‌بوسخنها میکرم سودش نمی‌بو
هوش مصنوعی: دل من زمانی طولانی است که بهبودی نیافته و با وجود گفتن سخنان مختلف، هیچ فایده‌ای نداشته است.
به بادش میدهم نه‌‌ش میبرد باددر آتش می‌نهم دودش نمی‌بو
هوش مصنوعی: من آن را به باد می سپارم، اما باد آن را نمی برد و در آتش می گذارمش، ولی دودش را نمی بویم.