دوبیتی شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و علاقه عمیق به یک محبوب است. شاعر به محبوب خود اشاره کرده و او را جان و سلطان زندگیاش مینامد. همچنین بیان میکند که جز او کسی را نمیشناسد و ایمانش به اوست. به طور کلی، این شعر نمادی از وابستگی و عشق پاک است.
بوره جانا که جانانم تویی توبوره یارا که سلطانم تویی تو
هوش مصنوعی: ای خوب من، تو جان منی و ای دوست عزیز، تو فرمانروای دل من هستی.
ته دونی خود که مو جز تو ندونمبوره بوره که ایمانم تویی تو
هوش مصنوعی: من به خوبی میدانم که هیچکس به اندازه تو برایم مهم نیست و ایمان من به تو است.