دوبیتی شمارهٔ ۱۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، غم و اندوه گوینده به وضوح بیان شده است. او احساس می‌کند که هرگز از غمش کاسته نمی‌شود و نیز از عدم وفای یار خود ناراحت است. گوینده به دنبال خط و نشانی از خوبان عالم است، اما نمی‌تواند آن را بیابد و این موضوع او را بیشتر در اندوه فرو می‌برد.
دلی دیرم دمی بیغم نمی‌بوغمی دیرم که هرگز کم نمی‌بو
هوش مصنوعی: دل من هرگز لحظهای از غم خالی نمی‌شود و همیشه در این حالتی که هستم، غم در من کم نمی‌شود.
خطی دیرم مو از خوبان عالمکه یار بیوفا همدم نمی‌بو
هوش مصنوعی: این بیت بیان می‌کند که من مدتهاست که از وجود خوبان این دنیا دورم و در کنار من کسی نیست که درستکار و وفادار باشد.