دوبیتی شمارهٔ ۲۰۳
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عشق و شوق بهار اشاره دارد و گوینده از محبوبش میخواهد در کنار او باشد، تا دل او را شاد کند. او به زیبایی و طراوت بهار اشاره میکند و از غمها میگوید. در نهایت، او از محبوبش میخواهد که با حضورش، دل او را تازه و سرزنده کند.
بهارم بی خزان ای گلبن موچه غم کنده ببو بیخ و بن مو
ای گلبن من! بهارم خزان شد؛ چون اندوه، بیخ و بن مرا کند.
برس ای سوته دل یک دم به دردمته ای امروز دل تازه کن مو
ای سوخته دل! یک دم به دادم برس که امروز مایهٔ شادی دل من تویی.