دوبیتی شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که ذهنش همچون گوی در حال چرخش است و دلش از پیمانها و وعدهها نمیگذرد. او اگرچه میبیند که روزگار به ناحقی به دست نااهلان افتاده، اما تصمیم دارد تا زمان تغییر این دوران، به صبر و استقامت ادامه دهد.
سرم چون گوی در میدان بگردهدلم از عهد و پیمان بر نگرده
هوش مصنوعی: سرم مثل گوی در میدان میچرخد، اما دل من هرگز از عهد و پیمان خود برنخواهد گشت.
اگر دوران به نااهلان بمانهنشینم تا که این دوران بگرده
هوش مصنوعی: اگر وضع به دست نالایقان باشد، صبر میکنم تا این شرایط عوض شود.