دوبیتی شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عشق اشاره دارد. شاعر میگوید که عشق او باید همچون آتش وجودش را سوزانده و از جسمش خاکستر باقی بگذارد. اگر هم عشقش از دلش خارج شود، عشقهای دیگری به وجود خواهد آمد و او هرگز از عشق خالی نخواهد ماند.
مرا عشقت ز جان آذر برآرهز پیکر مشت خاکستر برآره
هوش مصنوعی: عشق تو باعث میشود که جانم از بدنم جدا شود و مرا از این پیکر خاکی آزاد کند.
نهال مهرت از دل گر ببرندهزاران شاخه دیگر برآره
هوش مصنوعی: اگر عشق و محبت تو را از دل کسی ببرند، باز هم هزاران شاخه دیگر از آن محبت و عشق در دلها رشد خواهد کرد.